Ποια είναι τα 8 πράγματα που δεν θα έπρεπε να διδάσκουμε στα παιδιά μας? Μέρος 3 ο

Στα προηγούμενα άρθρα ασχοληθήκαμε με τις πρώτες δύο λανθασμένες πεποιθήσεις ζωής που μεταλαμπαδεύουμε  στα παιδιά μας, ασυνείδητα συνήθως χωρίς να το καταλαβαίνουμε.

Ταυτόχρονα παρουσιάστηκαν οι ενδεχόμενες συνέπειες που
πολύ πιθανόν να έχουν στην ζωή και την σκέψη των παιδιών μας. («Μην είσαι μαρτυριάρης!» και «Να μην δείχνεις τα αρνητικά σου συναισθήματα!)
Σήμερα θα εξετάσουμε την επόμενη λανθασμένη πεποίθηση ζωής.

3 η λανθασμένη πεποίθηση:

«Προσπάθησε πάση θυσία να γίνεις αρεστός στους άλλους!»
Ποιος δεν θα ήθελε να διαβιεί το παιδί του μια ήρεμη και ικανοποιητική ζωή?
Πόσο μάλλον όταν έχουμε κατά νου, ότι αυτή η εποχή αποτελεί μια περίοδο, όπου τα παιδιά προσπαθούν να διευρύνουν τις σχέσεις τους έξω από τον στενό οικογενειακό
κύκλο, προσπαθώντας να κάνουν φίλους και να ομαδοποιηθούν στο σχολείο?
Πώς θα μπορούσε λοιπόν η παραπάνω πεποίθηση να μεταφραστεί σε διαδικασίες που αφορούν ιδιαίτερα την παιδική ηλικία?

Συνήθως η ερμηνεία που δίνουμε ως γονείς γίνεται με έναν απόλυτο τρόπο. Εξηγούμε στα παιδιά μας, ότι πρέπει να τα έχουνε καλά με όλους και τα ενθαρρύνουμε μονομερώς προς το να φέρονται φιλικά σε όλους στο σχολείο, ανεξαρτήτως της στάσης και συμπεριφοράς των άλλων!

Το γεγονός ότι οι δάσκαλοι δεν διαμαρτύρονται ότι τα παιδιά μας μπλέκονται σε καβγάδες και τσακωμούς με τους συμμαθητές τους, δεν αποτελεί επιπλέον ένα σημάδι καθησυχασμού προς αυτήν την κατεύθυνση?

Η μήπως όχι? Μήπως ελλοχεύει κάποιος κίνδυνος σε αυτήν την στάση?
Έχει παρατηρηθεί ότι όσο διδάσκουμε στα παιδιά μας να είναι φιλικά προς όλους, ανεξαρτήτως συνθηκών, εμφωλεύει ο κίνδυνος να πιστέψουν ότι οι άλλοι είναι πιο
σημαντικοί από τα ίδια και από τα συναισθήματά τους, για αυτό θα πρέπει να γίνονται πάση θυσία αρεστοί από όλους!

Άρα, τι θα ακούνε τα παιδιά μας? Μήπως: «Άμα δεν κάνεις αυτό που θέλω, δεν θα είσαι φίλος μου!»? Και, στην ουσία, τι σημαίνει αυτό?
Μήπως καθιστούμε έτσι τα παιδιά μας επιρρεπή προς εκμετάλλευση από τους άλλους?
Σε ένα πολύ πρακτικό επίπεδο αυτό θα σήμαινε π.χ. ότι, για να τα έχουν καλά με τους άλλους, θα τους επιτρέπουνε να αντιγράφουν τα μαθήματά τους ή ακόμη χειρότερα
να κάνουν αυτά τα μαθήματά των άλλων, αντί να τα λύνουν οι ίδιοι οι συμμαθητές!

Ίσως σε παλαιότερες εποχές, όπου οι κοινωνικές συνθήκες ήταν διαφορετικές, αυτό να σήμαινε αλληλεγγύη.
Η σύγχρονη όμως έρευνα έχει καταδείξει, ότι όσοι μαθαίνουν ήδη από τα παιδικά τους χρόνια να γίνονται συμπαθείς προς τους άλλους πάση θυσία,
δημιουργούν μειωμένη αυτοπεποίθηση και δυσκολεύονται πολύ να πάρουν αποφάσεις στη ζωή τους!

Ποια θα ήταν όμως η ενδεδειγμένη εναλλακτική πρόταση?
Ευγένεια και σεβασμός προς τους άλλους σημαίνει, πρωτίστως, ότι αναγνωρίζω τον εαυτό μου, τα δικά μου συναισθήματα και τις δικές μου ανάγκες και τις σέβομαι!
Μόνο έτσι μπορώ να σεβαστώ και τις ανάγκες και τις επιθυμίες των άλλων, εμμένοντας όμως και στα δικά μου θέλω.

Ένα παιδί πρέπει να ενθαρρύνεται να ακολουθεί τους
δικούς του στόχους και τα δικά του ενδιαφέροντα! Δεν θα έπρεπε να εξαναγκάζεται από κανέναν να κάνει κάτι που δεν το θέλει. Ποια θα έπρεπε να είναι η στάση του παιδιού μας σε απειλές και ατάκες του είδους  «Άφησέ με να αντιγράψω τα μαθήματά σου, αλλιώς δεν θα είσαι φίλος/φίλη μου!»? Το παιδί – και το παιδί που κρύβει ο καθένας μέσα του – θα πρέπει να ενθαρρυνθεί στο να αρνείται με ευγένεια και με
αποφασιστικότητα !Αυτά τα παιδιά δεν είχαν, ούτως ή άλλως, καμία πραγματική πρόθεση να είναι φίλοι του!

Τα παιδιά που έχουν μάθει να υποστηρίζουν τον εαυτό τους και να μην επιτρέπουν στους άλλους να τα εκμεταλλεύονται, έχουν αυτοπεποίθηση, γνωρίζουν την αξία τους ως άνθρωποι και θα μπορούν ως ενήλικες να επιτυγχάνουν πιο αποτελεσματικά τους στόχους τους.

Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Αναστασία Τσελεκίδου
Ψυχοθεραπεύτρια-Εκπαιδευτικός
Βρίσκεται μαζί με τους συνεργάτες της στο
Παγκράτι, Καλλιθέα, Παλαιό Φάληρο, Ψυχικό
FB : ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΤΣΕΛΕΚΙΔΟΥ
e-mail: atselekidou@yahoo.gr