Σαφής η ελληνική υπεροχή στο Αιγαίο με Rafale, Belharra και Kiowa – Τα ποιοτικά κέρδη της ελληνογαλλικής συμφωνίας

Αέρας αυτοπεποίθησης στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, με τη χώρα μας να «παίρνει κεφάλι» στο Ανατολικό Αιγαία

Με χαρακτηριστική αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία μπορεί να ατενίζει το μέλλον η Ελλάδα, καθώς παίρνει κεφάλι στο ισοζύγιο ο ισχύος σε κρίσιμες περιοχές όπως το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος, και μάλιστα έπειτα από δεκαετίες.

Η ελληνογαλλική συμφωνία για την ένταξη στο Πολεμικό Ναυτικό τριών φρεγατών Belharra αλλά και των έξι επιπλέον μαχητικών Rafale στην Πολεμική Αεροπορία αποτέλεσε την αφορμή. Μολονότι τα νέα αποκτήματα των Ενόπλων Δυνάμεων δεν έλαβαν μέρος στη μεγάλη διακλαδική άσκηση Παρμενίων, η ικανοποίηση ήταν έκδηλη στα πρόσωπα των επιτελών. Και ο λόγος είναι – όπως εξηγούσαν – διότι αυτά τα οπλικά συστήματα μπορεί να μην προσφέρουν στην Ελλάδα αριθμητική υπεροχή αλλά ποιοτική. Μπορούν δηλαδή να κάνουν τη διαφορά σε μία πρόκληση της Τουρκίας ή σε μία κρίση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η λογική των αριθμών
Μετά την ένταξη των 24 Rafale στο δυναμικό της Πολεμικής Αεροπορίας, η Τουρκία θα εξακολουθεί να υπερτερεί σε αριθμό μαχητικών έναντι της Ελλάδας. Θα διαθέτει 273 και η Ελλάδα 257. Ομως η Ελλάδα θα έχει αεροσκάφη 4,5 γενιάς που δεν τα γνωρίζει η Τουρκία και είναι ικανά με τα όπλα τους να επιφέρουν ισχυρά πλήγματα από μεγάλες αποστάσεις.

Ταυτόχρονα, η γειτονική χώρα δεν μπορεί να αποκτήσει τα Stealth μαχητικά 5ης γενιάς F-35, ενώ η Ελλάδα υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πάρει και αυτά. Για να γίνει αντιληπτή η ποιοτική υπεροχή αρκεί κανείς να αναλογιστεί ότι η τουρκική αεροπορία μετά από τόσα χρόνια δεν μπορεί να αντιμετωπίσει στον αέρα τα επίσης γαλλικής προέλευσης Mirage της Πολεμικής Αεροπορίας.

Όμως και στη θάλασσα το Πολεμικό Ναυτικό εξοπλίζεται και αποκτά τεράστια πλεονεκτήματα: Οι ψηφιακές φρεγάτες Belharra δεν θα έχουν μόνο τεράστιες αντιαεροπορικές δυνατότητες – καθώς θα είναι εξοπλισμένες με 32 αντιαεροπορικούς πυραύλους Aster – πάγια απαίτηση των επιτελών, αλλά θα μπορούν με την εμβέλεια των ραντάρ και το βεληνεκές των όπλων τους να «χτίζουν» ένα τείχος προστασίας στη θάλασσα σε ακτίνα δεκάδων ναυτικών μιλίων.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι πέρυσι, τα 4 «αόρατα» υποβρύχια 214 έκαναν τη διαφορά υπέρ της Ελλάδας στην κρίση με την Τουρκία. Ομως δεν θα πρέπει να λησμονείται ότι η Τουρκία ναυπηγεί έξι ίδιου τύπου και σύντομα θα έχει το πρώτο σε χρήση.

Aκόμη ένα όπλο που η Τουρκία δεν διαθέτει – και θεωρείται βέβαιο ότι η χρήση του από τις ελληνικές δυνάμεις την ανησυχεί – είναι τα 70 ελικόπτερα αναγνώρισης και ελαφράς επιθετικής κρούσης της Αεροπορίας Στρατού. Εξι απ’ αυτά συμμετείχαν ενεργά στον «Παρμενίωνα» στον Έβρο, σε αποστολή υποστήριξης των ελληνικών δυνάμεων στο σενάριο αντεπίθεσης που είχε σχεδιαστεί.

Βέβαια στην αντίπερα όχθη υπάρχουν τα drones, στα οποία η Τουρκία αυτή τη στιγμή υπερέχει και αριθμητικά και ποιοτικά: Διαθέτει περισσότερα από 200 μη επανδρωμένα κάθε τύπου – κάποια φέρουν και οπλισμό – παράγει και εξάγει. Αντίθετα, οι Ενοπλες Δυνάμεις έχουν στο δυναμικό τους περίπου 20 UAV’s, ενώ τώρα επιχειρείται η παραγωγή ενός νέου ελληνικού σε συνεργασία και με ελληνικά πανεπιστήμια.

πηγή newpost