Τρία μηνύματα Καραμανλή από τον κήπο της Φιλοθέης

Ο καιρός την Τετάρτη το απόγευμα στο Ιδρυμα «Κωνσταντίνος Καραμανλής», στη Φιλοθέη, έκανε το χατίρι των διοργανωτών. Η κατασκευή που είχε στηθεί για την περίπτωση που η κακοκαιρία έκανε την εμφάνισή της δεν χρειάστηκε και με έναν φθινοπωρινό μεν, αίθριο δε καιρό, οι Κώστας Καραμανλής και Κυριάκος Μητσοτάκης μίλησαν από κοινού, σε μια εκδήλωση – ορόσημο με θέμα «Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η πορεία της Ελλάδας στην ενωμένη Ευρώπη», που αναπόφευκτα προστίθεται στις ιστορικές σελίδες της Κεντροδεξιάς, σε αυτή τη διαδρομή των 47 ετών. Αίθριος ήταν και ο πολιτικός καιρός που επικράτησε στον κήπο του Ιδρύματος όπου βρέθηκε το όλον της Νέας Δημοκρατίας. Η γενιά του ’74 με πρώτους τον πρόεδρο και τον αντιπρόεδρο του Ιδρύματος, Πέτρο Μολυβιάτη και Αχιλλέα Καραμανλή αντίστοιχα, συνοδοιπόρους επί σειράν ετών του Εθνάρχη. Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης, στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή, και ο 90χρονος σήμερα Αλέξανδρος Παπαδόγγονας, υπουργός της πρώτης κυβέρνησης Καραμανλή. Εκεί ήταν στελέχη της κυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, σύσσωμη η σημερινή Κ.Ο., το υπουργικό συμβούλιο, αλλά και στελέχη που δεν ανήκαν στη Ν.Δ. στην πολιτική τους νεότητα αλλά έκαναν πράξη αυτό που διακήρυσσε η ίδια η ιδρυτική διακήρυξη της Ν.Δ., που δημιουργήθηκε για «να υπηρετεί τα αληθινά συμφέροντα του έθνους, πέρα και πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς». Η ενότητα της παράταξης προφανώς και δεν κινδύνευε, αλλά στον κήπο της Φιλοθέης ενισχύθηκε και εξέπεμψε μήνυμα ενότητας προς την κοινωνία, την οποία αφήνουν παντελώς αδιάφορη οι εσωτερικές έριδες ενός κόμματος. Και όλα αυτά με «θεματοφύλακα» τον ίδιο τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, καθώς η εκδήλωση έλαβε χώρα λίγα μέτρα από την τελευταία κατοικία του.

Ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, αμέσως μετά τους οικοδεσπότες Πέτρο Μολυβιάτη και Αχιλλέα Καραμανλή, απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό εστιάζοντας στη σφραγίδα που άφησε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής στη χώρα, ενώ έκανε και σύντομες αναφορές στη σημερινή θέση της Ελλάδας, που ενισχύεται διεθνώς σε όλα τα επίπεδα. Αμέσως μετά η σκυτάλη πέρασε στον κεντρικό ομιλητή, Κώστα Καραμανλή. Ο πρώην πρωθυπουργός τα δύο τελευταία χρόνια έχει παρέμβει δύο ακόμη φορές: μία με ομιλία στην Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών και μία σε ναυτιλιακό συνέδριο στο Λονδίνο. Αυτή τη φορά η ομιλία του, λόγω τόπου και κοινού, είχε μεγαλύτερη σημειολογία. Ο φορτισμένος χώρος του Ιδρύματος, η παρουσία όλου του κόμματος που υπηρέτησε ως πρόεδρος για 12 χρόνια και, βεβαίως, η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη έδωσαν βαρύνουσα σημασία στη δημόσια τοποθέτησή του.

Αν κάποιος χωρίσει σε ενότητες τα όσα είπε ο πρώην πρωθυπουργός θα τις κωδικοποιήσει σε τρεις. Η πρώτη αφορούσε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Είναι η πρώτη φορά –και αυτό έχει τη δική του σημασία– που ο Κώστας Καραμανλής σκιαγράφησε δημοσίως με τέτοιο αναλυτικό τρόπο την προσωπικότητα του ιδρυτή της παράταξης, όχι μόνο σε πολιτικό αλλά και σε βιωματικό επίπεδο. «Γεννημένος σε οθωμανική ακόμη επικράτεια, βίωσε την απελευθέρωση της Μακεδονίας, ένιωσε την απειλή της εθνικής ακεραιότητας στη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, είδε τον πατέρα του να πρωτοστατεί στην εθνική προσπάθεια, να συλλαμβάνεται και να εξορίζεται», είπε ξεκινώντας να μιλάει για τον Καραμανλή. Σε πολιτικό επίπεδο στάθηκε στην επιμονή του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον ήπιο πολιτικό λόγο και στην κοινωνική δικαιοσύνη, την οποία όπως είπε «είχε αναγάγει σε βασικό θεμέλιο της Δημοκρατίας». Χαρακτήρισε, δε, τις αναφορές αυτές «προφητικές», σημειώνοντας πως «σήμερα παρατηρείται παγκοσμίως διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων». Εκτενείς αναφορές έκανε και στην ανάγκη ήρεμου πολιτικού κλίματος, ίδιον και της δικής του φιλοσοφίας.

Πηγαίνοντας διαρκώς από το χθες στο σήμερα και το ανάποδο, υπογράμμισε πως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής «πίστευε βαθιά ότι εξίσου σημαντικός θεμέλιος λίθος για την ομαλή λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος είναι η ήρεμη πολιτική ζωή και η αποφυγή ακραίων αντιπαραθέσεων», χαρακτηρίζοντας οτιδήποτε αντίθετο ως «απερισκεψία», αν αναλογιστεί κανείς τη θέση της χώρας «τόσο στα Βαλκάνια όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο».
Κάνοντας έτσι γέφυρα στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ο κ. Καραμανλής πήγε στη δεύτερη βασική ενότητα με θέμα τη διεθνή σκηνή και όσον αφορά τα καθ’ ημάς την Τουρκία, σημειώνοντας πως «η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα της Ε.Ε. που είναι υπό απειλή». Σε αυτό το πλαίσιο χαρακτήρισε «ταραξία» την Τουρκία, που «εγείρει αξιώσεις που προσβάλλουν κατάφωρα και το γράμμα και το πνεύμα του διεθνούς δικαίου και των διεθνών συνθηκών». Με αφορμή τις αναφορές στην Τουρκία, ο πρώην πρωθυπουργός έκανε επαινετική αναφορά για την κυβέρνηση Μητσοτάκη, χαρακτηρίζοντας «εθνική επιτυχία» τη συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας «όχι μόνο για τη σημασία της στην προάσπιση κοινών αξιών και συμφερόντων, αλλά και διότι σηματοδοτεί μια συνολική αντίληψη για την πορεία της Ευρώπης», ευχόμενος «να είναι ένα βήμα προς την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική άμυνας της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Κριτική στην Ε.Ε.
Μεγάλο σκέλος της ομιλίας του πρώην πρωθυπουργού –και αυτή είναι η τρίτη ενότητα– αναφερόταν στη σημερινή Ε.Ε. και στις αδυναμίες της. Είχε προηγηθεί αναφορά για το «ευρωπαϊκό θαύμα που ξεκίνησε με τη Συνθήκη της Ρώμης το 1957», το οποίο όμως, όπως είπε, δείχνει πλέον «στασιμότητα». Πηγαίνοντας πάλι στο χθες, ο κ. Καραμανλής αναφέρθηκε στον ιδρυτή της Ν.Δ. λέγοντας πως «τα μικροσυμφέροντα, οι στείροι ανταγωνισμοί και οι ξεπερασμένοι εθνικοί εγωισμοί, για τους οποίους προφητικά προειδοποιούσε ο Καραμανλής, επανεμφανίστηκαν και συχνά δίνεται η εντύπωση ότι υπερισχύουν των πραγματικών προτεραιοτήτων της Ενωσης». Σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό, σήμερα η Ε.Ε. «παρά την ισχύ της, αδυνατεί να πρωταγωνιστήσει στη διεθνή σκηνή». Η κριτική του κ. Καραμανλή ήταν μάλιστα τόσο στο οικονομικό σκέλος, όπου «σε αντίθεση με το γενναίο πακέτο που υιοθέτησαν οι ΗΠΑ, το ευρωπαϊκό είναι πολύ πιο συγκρατημένο, συνοδευόμενο μάλιστα από διαρκείς προειδοποιήσεις για τον πρόσκαιρο χαρακτήρα του» όσο και στο υγειονομικό, τονίζοντας πως «επέδειξε ατολμία και δυσκινησία στην αντιμετώπιση της πανδημίας». Τέλος, αναφέρθηκε και στην περίοδο των μνημονίων, υπογραμμίζοντας πως «χωρίς να παραβλέπονται δικές μας αδυναμίες» επεβλήθη «ένα πρόγραμμα που σε μεγάλο βαθμό είχε χαρακτήρα τιμωρητικό» και «όπως ομολογήθηκε κατ’ επανάληψιν, ελέγχεται–-εκ των υστέρων βέβαια– για σοβαρά σφάλματα και στη συνταγή και στο επιδιωκόμενο αποτέλεσμα».

πηγή kathimerini