Βαρούσι: Η αριστοκρατική συνοικία των Τρικάλων με τα αρχοντικά και ο Πύργος του Ρολογιού

Το Βαρούσι υπήρξε κέντρο των εύπορων της εποχής, ανάμεσα στον 17ο και 19ο αι. Η οικονομική ευμάρειά τους, τούς επέτρεπε να χτίσουν τα σπίτια τους, με βάση τα δυτικά πρότυπα. Κατά κύριο λόγο, ήταν έμποροι ή βιοτέχνες, ταξίδευαν στην Ευρώπη, είχαν παραστάσεις, μπορούσαν να φέρουν ακόμη και υλικά από το εξωτερικό. Έδιναν στα σπίτια τους έναν αέρα πολιτισμού και κουλτούρας.

Η περιοχή εκτός του οχυρού, το Βαρούσι

Μία βόλτα σήμερα στο Βαρούσι, στη συνοικία που βρίσκεται δίπλα στον εμβληματικό Πύργο του Ρολογιού, θα μας πάει αρκετά χρόνια πίσω τότε που ο χρόνος κυλούσε διαφορετικά, ενδεχομένως πιο αργά, την ίδια στιγμή όμως διατηρώντας περισσότερο την ουσία και την αξία του. Η ονομασία της γειτονιάς, προκύπτει από την τούρκικη λέξη varos, που μεταφράζεται ως προάστιο και με μία πιο αναλυτική περιγραφή αφορούσε στην περιοχή που βρισκόταν εκτός του οχυρού. Παράλληλα, με τη λέξη αυτή σε πολλά μέρη που βρίσκονταν κάτω από τον τούρκικο ζυγό, μεταφραζόταν και ως τη χριστιανική συνοικία.

Ο Τσιτσάνης και τα στενά στο Βαρούσι

Remaining Time-0:00
Fullscreen
Mute

Αυτά τα στενά στα οποία θα περπατήσουμε σήμερα, έγιναν ιδιαίτερα γνωστά μέσα και από τα τραγούδια του Τσιτσάνη, χαρακτηρίζοντάς τα μάλιστα και ως «στενά του Σακαφλιά». Μπορεί να τα χρησιμοποίησε με αλληγορική διάθεση θέλοντας να μιλήσει για τις φυλακές της πόλης, ωστόσο η αναφορά σε αυτά είναι σαφής.

Οι εκκλησίες και η ιστορία

Εδώ, συναντάμε μερικές από τις πιο ιστορικές εκκλησίες της πόλης. Πρόκειται για βυζαντινές εκκλησίες, με ιστορία που χάνεται στα βάθη των αιώνων. Παλαιότερη όλων, είναι ο Άγιος Ιωάννης, του 14ου αι., ενώ η Αγία Επίσκεψη, χρονολογείται από το 1543, ενώ στον ίδιο αιώνα, ανήκει και εκείνη του Αγίου Δημητρίου, η οποία κατασκευάστηκε το 1580, φιλοξενεί τοιχογραφίες του 17ου αι. ενώ το τέμπλο ανακατασκευάστηκε το 1839. Η εκκλησία των Αγίων Αναργύρων, μπορεί να παραμένει άγνωστο πότε χτίστηκε αρχικά, ωστόσο, έγινε πλήρης ανακαίνιση και αγιογράφηση το 1575. Η συγκεκριμένη εκκλησία λέγεται ότι ανεγέρθηκε πάνω στο Ασκληπιείο Τρίκκης. Ένα άλλο χαρακτηριστικό που αξίζει την προσοχή είναι ότι όσο παλαιότερη είναι η εκκλησία, τόσο περισσότερο είναι ενταγμένη μέσα στον ιστό του οικισμού, χωρίς αρχιτεκτονικά διακριτικά, καθώς οι πρώτοι αιώνες της τουρκικής κατοχής, ήταν πολύ δύσκολοι και η χριστιανική κοινότητα δεν είχε κανένα περιθώριο θρησκευτικής ελευθερίας.

Το Φρούριο

Πάνω στο ερείπια της αρχαίας πόλης, της Τρίκκης, χτίστηκε από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό τον 6ο μ.Χ. αι., το βυζαντινό κάστρο των Τρικάλων, που είναι γνωστό και ως φρούριο. Την περίοδος της Τουρκοκρατίας εξάλλου, αφού πρώτα επισκευάστηκε, αξιοποιήθηκε ως οχυρό. Η σιδερένια πύλη βρίσκεται στο πρώτο διάζωμα, ενώ κατά την περιήγησή σας θα συναντήσετε αλλά δύο διαζώματα. Η είσοδος είναι ελεύθερη, και μέσα στο κάστρο λειτουργεί και καφετέρια. Από αυτό το σημείο μέσω μίας σκάλας, μπορεί κανείς να κατέβει απευθείας στην παλιά πόλη, στο Βαρούσι.

Ο εμβληματικός Πύργος του Ρολογιού

Στο δεύτερο διάζωμα, συναντάμε τον εμβληματικό Πύργο του Ρολογιού, που φτάνει τα 33 μέτρα. Το ρολόι αυτό, αποτελεί σύμβολο για την πόλη των Τρικάλων, και τοποθετήθηκε εδώ από τους Τούρκους των 17ο αι., με καμπάνα η οποία ζύγιζε 650 κιλά. Στα μέσα της δεκαετίας του ’30, ο τότε δήμαρχος της πόλης, αποφάσισε την εγκατάσταση νέου ρολογιού. Κάτω από το ρολόι, υπάρχει και ένα μικρό θεατράκι, όπου αξιοποιείται για την πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων. Στο τρίτο και τελευταίο διάζωμα, υπάρχει εσωτερικό φρούριο, το οποίο ονομάζεται Ιτς Καλέ. Αυτό το σημείο αποτελούσε την τελευταία γραμμή άμυνας των αμυνόμενων. Το κτίριο με την κεραμοσκεπή που βρίσκεται εδώ, αποτελούσε την πυριτιδαποθήκη. Λέγεται μάλιστα ότι από εδώ ξεκινούσε υπόγεια σήραγγα η οποία κατέληγε χιλιόμετρα μακριά, στην Καλαμπάκα και τη χρησιμοποιούσαν για έξοδο διαφυγής εάν τα πράγματα δεν πήγαιναν κατ’ευχήν.

πηγή travel.gr